Strona główna / nr 4 (10) - JESIEŃ 2006 / ATRAKCJE TURYSTYCZNE
    
NUMERY ARCHIWALNE
KONTAKT
GALERIA - ZDJĘCIA
WADOWICE
TATRY
GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE
BESKIDY - JAN PAWEŁ II
BABIA GÓRA
GÓRY WYSOKIE
ROŚLINY I ZWIERZĘTA
LINKI
PROPOZYCJE WYCIECZEK
Noclegi Hotele
Wydawnictwa turystyczne
Samorząd Przewodników
polski
ATRAKCJE TURYSTYCZNE OPN

[ Atrakcje turystyczne OPN zdjęcia galeria 1 ] [ Ojcowski Park Narodowy zdjęcia galeria 2 ]
Bogdan Wiśniowski - tekst i zdjęcia

    Ojcowski Park Narodowy leży w strefie podmiejskiej Krakowa, w bliskim sąsiedztwie Śląska, a więc w centrum obszaru zamieszkałego przez niemal 25% mieszkańców Polski. Atrakcyjny krajobraz w połączeniu z łatwością dotarcia do Parku są przyczyną dużego natężenia ruchu turystycznego, który trwa przez ponad 6 miesięcy w roku, tj. od połowy kwietnia do pierwszej dekady listopada. Szczególnie dużo osób odwiedza Park w maju i czerwcu; dominują wtedy wycieczki młodzieży szkolnej. W letnie weekendy natomiast najwięcej jest turystów indywidualnych. Przez Ojcowski Park Narodowy prowadzi kilka szlaków turystycznych o łącznej długości około 40 km (licząc odcinki wspólne), które ułatwiają odwiedzającym wędrówki po OPN i umożliwiają dotarcie do wielu atrakcyjnych obiektów na terenie Parku. Większość szlaków zbiega się w dawnym Parku Zdrojowym w Ojcowie, obok parkingu położonego u podnóża Góry Zamkowej.
    Szlak niebieski nazywany jest „szlakiem Warowni Jurajskich”. Na teren Parku wchodzi od strony zachodniej z Doliny Będkowskiej. Początkowo biegnie wierzchowiną przez las w sąsiedztwie wsi Czajowice, a następnie dnem pełnego skalnych progów i zagłębień Wąwozu Ciasne Skałki przez Krakowską Bramę schodzi do Doliny Prądnika. Z tego miejsca roztacza się wspaniały widok na masyw Góry Koronnej ze skałką Rękawica i jaskinią Ciemną. Dalej, wspólnie ze szlakiem czerwonym prowadzi do centrum Ojcowa i Grodziska.
    Szlak żółty to „szlak Dolinek Jurajskich”. Wychodzi z Doliny Kluczwody i wchodzi do OPN od strony wsi Murownia; szlak schodzi do Doliny Prądnika niedaleko Domu Pomocy Społecznej „Caritas” prowadzonego przez Braci Albertynów. Następnie prowadzi dnem doliny, mija Krakowską Bramę i wiedzie do ujścia potoku Sąspówka i dalej Doliną Sąspowską wciętą pomiędzy Złotą Górę a Górę Chełmową. Na porośniętych lasem zboczach doliny znajdują się liczne jaskinie, których największe w Parku skupisko znajduje się na terenie Wąwozu Jamki, położonym na terenie obszaru ochrony ścisłej. W dnie Doliny Sąspowskiej mają swoje ujścia liczne źródła krasowe. Szlak wychodzi z Parku we wsi Sąsópw i wraca ponownie do Doliny Prądnika w Pieskowej Skale, tuż obok Maczugi Herkulesa.    

Góry Świętokrzyskie Jaskinia Raj zdjęcia galeria I

Jaskinia Demianovska Svobody zdjęcia galeria I

Najpiękniejsze górskie kwiaty tatr zdjęcia galeria 1

Ptaki w Górach  zdjęcia galeria

Beskidy kwiaty przyroda zdjęcia galeria
Szlak czerwony nosi nazwę „szlaku Orlich Gniazd”. Biegnie dnem Doliny Prądnika, a od Bramy Krakowskiej do Grodziska wspólnie ze szlakiem niebieskim. Wchodzi na teren Parku od strony południowo-wschodniej, w Prądniku Korzkiewskim. Na szlaku  spotkać można wiele interesujących obiektów godnych zwiedzenia: chatę pustelnika w skałce Sukiennice, źródło „Miłości”, willę „Pod Koroną” malowniczo położoną na tle Skał Panieńskich, izolowaną skałkę o nazwie Igła Deotymy i sąsiadującą z nią plantację brzozy ojcowskiej, ruiny zamku Kazimierzowskiego w Ojcowie, kaplicę „Na Wodzie”, źródło „św. Jana”, Grodzisko z kościołem i pustelnią bł. Salomei na skale Długiej, Maczugę Herkulesa i zamek w Pieskowej Skale. Między Ojcowem a Pieskową Skałą znajdują się zabudowania kilku młynów z końca XIX wieku. Z Pieskowej Skały szlak ten biegnie do wsi Sułoszowa, która jest jedną z najdłuższych wsi w Polsce.
    Szlak czarny jest lokalnym, najkrótszym szlakiem w Parku. Prowadzi odwiedzających z parkingu na Złotej Górze przez Ojców i wznosi się na zbocze Góry Chełmowej do Jaskini Łokietka. Na wysokości pstrągarni warto wspiąć się na skałę Jonaszówkę, skąd roztacza się piękny widok na wieś i ruiny zamku w Ojcowie. Następnie szlak prowadzi obok willi „Pod Berłem”, przez obszar ochrony ścisłej i kończy się przy Jaskini Łokietka. Równolegle ze szlakiem biegnie ścieżka poznawcza „Chełmowa Góra”.
Szlak zielony jest także szlakiem lokalnym. Najlepiej zaczynać spacer tym szlakiem ze Złotej Góry, skąd można zejść do Doliny Sąspowskiej, bądź w drugą stronę – do Parku Zdrojowego z dawnymi hotelami pamiętającymi czasy uzdrowiska: „Pod Łokietkiem” i „Pod Kazimierzem”; stąd podążając za znakami szlaku dojdziemy drogą jezdną do kasy Jaskini Ciemnej. Podejście do Jaskini jest strome, trudne zwłaszcza do pokonania w słotne dni. Trud wspinaczki rekompensują z nawiązką krajobrazy, jakie podziwiać można z kilku punktów widokowych położonych powyżej Jaskini. Nad Jaskinią bowiem szlak prowadzi szczytami Góry Koronnej, przez skałę Wapiennik i dochodzi do Wzgórza Okopy. Na Wzgórzu widoczne są jeszcze ślady wałów ziemnych, otaczających nie istniejące już grodzisko Konrada Mazowieckiego z XIII wieku. Dalej szlak schodzi do dna Doliny Prądnika; do Ojcowa możemy stąd wrócić czerwonym bądź żółtym szlakiem. W drodze powrotnej, z dna doliny widoczny jest otwór Jaskini Okopy Wielkiej Dolnej. Równocześnie ze szlakiem biegnie ścieżka dydaktyczna.
    W Ojcowskim Parku Narodowym obok atrakcji przyrodniczych odwiedzający może podziwiać wiele obiektów kulturowych. Oto kilka atrakcji turystycznych, które warto polecić uwadze odwiedzających Park.

Zamek w Pieskowej Skale
    Zamek w Pieskowej Skale powstał w XIV w., za panowania Kazimierza Wielkiego, jako królewska strażnica strzegąca ważnego traktu handlowego łączącego Kraków z Wrocławiem. Już od końca XIV w. zamek był rezydencją możnych rodów rycerskich i magnackich. Kolejni właściciele (Szafrańcowie, Zebrzydowscy, Wielopolscy, Mieroszewscy) przebudowywali zamek dostosowując go do swoich potrzeb. Centralną częścią zamku jest renesansowy dziedziniec arkadowy z drugiej połowy XVI w., będący miniaturą dziedzińca zamku na Wawelu. Po drugiej wojnie światowej zamek odbudowano w stylu renesansowym. Obecnie mieści się w nim muzeum – oddział Zamku Królewskiego na Wawelu. Ekspozycja przedstawia przemiany w sztuce europejskiej od XIV wieku do 20-lecia międzywojennego. W zamku czynna jest kawiarnia-restauracja, księgarnia oraz sklepik i stoisko z pamiątkami. Wycieczkę do zamku trzeba koniecznie połączyć ze spacerem po malowniczej dolinie Prądnika ze słynną Maczugą Herkulesa.

Grodzisko
    Gród obronny i klasztor klarysek powstały w przysiółku zwanym Grodzisko w połowie XIII wieku z fundacji księcia krakowskiego Bolesława Wstydliwego. W klasztorze tym przebywała siostra fundatora, księżna Salomea. Klaryski przybyły tu z Zawichostu; w 1320 roku zgromadzenie zostało przeniesione do Krakowa.
Miejscem tym zainteresowano się ponownie w początkach XVII stulecia, gdy księżna Salomea została zaliczona w poczet błogosławionych. Wzniesiono tu wówczas niewielki kościółek. Po roku 1677 z inicjatywy księdza Sebastiana Piskorskiego wybudowano istniejące do dziś barokowe założenie pustelni. Składa się na nie oprócz wspomnianego kościółka szereg obiektów mających upamiętniać pobyt w tym miejscu błogosławionej Salomei: eremy i pustelnia. Swoistą ciekawostką jest ustawiona przed eremami kamienna figura słonia dźwigającego na swym grzbiecie strzelisty obelisk.

Młyn Boronia

Osada młynarska, będąca interesującym przykładem drewnianej architektury przemysłowej, dawniej licznie reprezentowanej w Dolinie Prądnika. Wzniesiony w połowie XIX wieku zespół składa się z młyna, tartaku, budynków mieszkalnych i gospodarczych. Obecnie nie jest już czynny.

Kaplica „Na Wodzie”

Kaplica pod wezwaniem św. Józefa Robotnika powstała w 1901 roku z przebudowy pawilonu łazienek zdrojowych, pochodzącego z lat osiemdziesiątych XIX wieku. Pawilon ten wznosił się obok nie istniejącego już domu zdrojowego „Goplana” i początkowo służył kąpielom leczniczym. Stąd niezwykłe usytuowanie budowli, która spina obydwa brzegi potoku Prądnik wznosząc się nad wodami potoku. Niewielki drewniany kościółek, który powstał z inicjatywy dr. Stanisława Niedzielskiego, ówczesnego dyrektora zakładu hydropatycznego zbudowany jest na planie krzyża i zwieńczony jest ażurową wieżyczką. Jest typowym przykładem stylu szwajcarsko-ojcowskiego, cechującego się połączeniem miejscowych i zapożyczonych motywach zdobniczych (np. detali architektonicznych). Wystrój wnętrza nawiązuje natomiast do modnego na przełomie wieków stylu zakopiańskiego: trzy ołtarze wykonane są w kształcie szczytów chłopskich chat.

Ruiny zamku kazimierzowskiego w Ojcowie

Zamek królewski został zbudowany z fundacji Kazimierza Wielkiego w drugiej połowie XIV wieku, lecz prawdopodobnie już wcześniej w tym miejscu wznosił się gród. Tradycja mówi, że król nazwał nowo powstałą warownię „Ociec u Skały” na cześć swojego ojca, Władysława Łokietka. Stąd wywodzi się nazwę wsi Ojców. Do końca osiemnastego stulecia zamek był siedzibą królewskich starostów. W drugiej połowie XVII wieku zamek był częściowo przebudowany przez starostów z rodu Korycińskich. W 1787 roku zamek odwiedził król Stanisław August Poniatowski. W pierwszej połowie XIX wieku popadł w ruinę. Z dawnej warowni zachowały się do dziś masywna, ośmioboczna wieża, wzniesiona z wielkich bloków kamiennych, częściowo zrekonstruowany budynek bramny mieszczący ekspozycję ukazującą dzieje zamku. Zachowała się także studnia na dziedzińcu, resztki murów obronnych oraz filary mostu zwodzonego prowadzącego niegdyś do bramy zamku. Usytuowany na wysokiej skale zamek, zbudowany z miejscowego kamienia wapiennego, jest przykładem wyżynnej warowni, wykorzystującej naturalne walory obronne miejsca.

Muzeum Przyrodnicze OPN

Ekspozycja mieści się w budynku dawnego „Hotelu Pod Łokietkiem”. W jego murach tkwią jeszcze resztki zamkowego browaru, przebudowanego w drugiej połowie XIX wieku na pierwszy hotel uzdrowiskowy w Ojcowie. W 1863 roku stacjonował tu oddział powstańców Apolinarego Kurowskiego. Obecnie budynek jest siedzibą muzeum przyrodniczego Ojcowskiego Parku Narodowego. Ekspozycja prezentuje: budowę geologiczną i rzeźbę OPN, pradzieje Ojcowa i okolic od paleolitu po epokę żelaza, faunę i florę doliny Prądnika. Obecnie trwają prace projektowe nad przebudową budynku i jego otoczenia i dostosowaniu go do projektowanej nowej, nowoczesnej ekspozycji przyrodniczej. Nieopodal wznosi się okazały budynek dawnego „Hotelu pod Kazimierzem” pochodzący z drugiej połowy XIX wieku; mieści się w nim obecnie ośrodek edukacyjny OPN. Wokół rozciąga się pochodzący również z tego okresu Park Zdrojowy.

Jaskinia Ciemna

Jedna z największych jaskiń Ojcowa. Łączna długość systemu korytarzy i komór wynosi ok. 230 m, z czego na właściwą jaskinię przypada ok. 150 m. Wielka komora jaskini (prawie 90 m długości i ok. 20 m szerokości) nie ma sobie równych na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Zimują tu liczne gatunki nietoperzy, z których najliczniejszy jest podkowiec mały. W jaskini spotkać też można liczne bezkręgowce, z któych najbardziej znane są duże pająki Meta menardii. Na prawo od wejścia do jaskini znajduje się rezerwat archeologiczny. Od czerwca 2004 roku można w nim zapoznać się z przeszłością tego terenu i obejrzeć rekonstrukcję obozowiska neandertalczyków. Prowadzone tu wykopaliska ujawniły pozostałości obozowiska prehistorycznych myśliwych sprzed 120 tysięcy lat! Są to jedne z najstarszych śladów pobytu człowieka prehistorycznego na terenie Polski. Powyżej jaskini szlak zielony prowadzi do kilku punktów widokowych na Górze Koronnej.

Jaskinia Łokietka

Największa jaskinia na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego. Położona jest w części przyszczytowej Góry Chełmowej, na zboczu opadającym w stronę Doliny Sąspowskiej. Składa się z trzech komór i licznych łączących je korytarzy o całkowitej długości ok. 320 m. Według popularnej legendy na przełomie XIII i XIV w. po zajęciu Krakowa przez wojska króla czeskiego Wacława II schronił się tu późniejszy król polski, Władysław Łokietek. Obecnie poszczególne części jaskini nawiązują do tej legendy swoimi nazwami: wędrując z przewodnikiem trafiamy najpierw do Sali Rycerskiej, później Kuchni, a na koniec do Sypialni. O legendzie przypomina również krata w formie sieci pajęczej zamykająca wejście do jaskini. Jaskinia Łokietka jest najliczniej odwiedzanym obiektem turystycznym na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego, rocznie zwiedza ją około 100 tys. turystów.

To nie wszystko, co oferuje odwiedzającym teren Ojcowskiego Parku Narodowego. Uważny turysta dostrzeże tu także wiele osobliwości flory i fauny. Pamiętajmy, że naszym obowiązkiem jest zachowanie tych wartości dla potomnych.

© Wszelkie prawa zastrzezone     INTERAKTYWNA POLSKA
Webmaster: PROMEDIA