Strona główna / nr 4 (10) - JESIEŃ 2006 / PODSTAWA PRAWNA SZKOLENIA PRZEW. GÓRSKICH
    
NUMERY ARCHIWALNE
KONTAKT
GALERIA - ZDJĘCIA
WADOWICE
TATRY
GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE
BESKIDY - JAN PAWEŁ II
BABIA GÓRA
GÓRY WYSOKIE
ROŚLINY I ZWIERZĘTA
LINKI
PROPOZYCJE WYCIECZEK
Noclegi Hotele
Wydawnictwa turystyczne
Samorząd Przewodników
polski
PODSTAWA PRAWNA SZKOLENIA PRZEWODNIKÓW GÓRSKICH

    Turystyka to rzecz przyjemna i pożyteczna, ale jak każda dyscyplina wymaga odpowiedniego przygotowania. Wędrowanie po górach może być czasami niebezpieczne. Dlatego dobrze, jeżeli w czasie wycieczki towarzyszy nam doświadczony turysta, a takim właśnie jest przewodnik. Turysta, zanim jednak stanie się przewodnikiem, musi przejść specjalny tok szkolenia.
    Szkolenia na przewodników przed wejściem w życie ustawy o usługach turystycznych z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. z 2004 r. Nr 223 poz. 2268 z późn. zm.), tj. do dnia 1 lipca 1998 r. organizowało Polskie Towarzystwo Turystyczno - Krajoznawcze, które w ramach realizacji statutowych określało zasady oraz programy szkolenia przewodników. Obecnie zagadnienie organizacji szkoleń przewodnickich reguluje w/w ustawa oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie przewodników turystycznych i pilotów wycieczek (Dz.U. z 2006 r. Nr 15, poz. 104).
    Zgodnie z powyższymi przepisami szkolenia przewodnickie organizować mogą upoważnione podmioty, spełniające wiele określonych w ustawie warunków, m.in. do prowadzenia zajęć teoretycznych dysponują kadrą wykładowców posiadających wykształcenie wyższe, do prowadzenia zajęć praktycznych dysponują kadrą instruktorów posiadających udokumentowaną praktykę w zakresie wykonywania zadań przewodnika turystycznego, zapewnią warunki umożliwiające realizację zajęć, w tym także praktycznych. Każdy z organizatorów takich szkoleń winien posiadać odpowiednie upoważnienie wydane w formie decyzji administracyjnej przez marszałka województwa właściwego ze względu na ich siedzibę lub miejsce zamieszkania.
    Szkolenie odbywa się na podstawie wewnętrznego regulaminu szkolenia, określającego w szczególności warunki potwierdzenia udziału w zajęciach teoretycznych i praktycznych. Każdy uczestnik szkolenia musi być zapoznany z regulaminem.
    Szkolenie dla kandydatów na przewodników górskich podlega ogólnym założeniom, zgodnie z którymi kurs taki musi trwać co najmniej 12 miesięcy, a kurs dla kandydatów na przewodników tatrzańskich co najmniej 24 miesiące. Ponadto jego program powinien obejmować zajęcia praktyczne zarówno w warunkach letnich jak i zimowych. Szkolenie obejmuje: program podstawowego szkolenia ogólnego dla kandydatów na przewodników turystycznych w wymiarze 50 godzin,  program podstawowego szkolenia specjalistycznego dla kandydatów na przewodników górskich, składający się z części ogólnej w wymiarze 50 godzin oraz z części szczegółowej - odrębnej dla przewodników beskidzkich, sudeckich w wymiarze 150 godzin, a dla przewodników tatrzańskich w wymiarze 150 godzin i 65 dni zajęć w terenie. W sumie szkolenie na przewodnika górskiego musi obejmować co najmniej 250 godzin. Jak dowodzi praktyka - i słusznie, organizatorzy często zwiększają ilość godzin szkolenia na przewodników górskich, a w szczególności wymiar zajęć praktycznych. Szczegółowe programy szkolenia ustalone są w załącznikach do w/w rozporządzenia.
    W praktyce szkolenie takie składa się z części teoretycznej (wykłady i seminaria) oraz z zajęć praktycznych - ćwiczeń w terenie, które są szczególnie cenne i przydatne w przyszłej pracy przewodnika. Podczas tych zajęć kandydaci na przewodników zapoznają się z zasadami oprowadzania po terenie górskim, zdobywają zdolność orientacji w terenie, poznają topografię danego terenu, nabywają umiejętność opisywania panoram górskich. Natomiast podczas udziału w wycieczkach szkoleniowych, autokarowych kursanci mają możliwość zapoznania się z warsztatem pracy przewodnika, jakim jest jego język, sposób wypowiedzi, nabywają zdolność przekazywania do mikrofonu treści krajoznawczych, poznają zasady współpracy z kierowcą, zasady prowadzenia wycieczek w mieście, muzeach czy też obiektach sakralnych.
    Szczególne cennym jest nabycie umiejętności prowadzenia gawędy przewodnickiej takiej, która potrafi zainteresować, skupić uwagę słuchaczy. Do opracowania, dopasowania własnego stylu przewodnickiego, pomocne są w tym w różne style prowadzenia wycieczek szkoleniowych przez wielu instruktorów.
    Ukończenie szkolenia dokumentuje wystawione przez organizatora szkolenia odpowiednie zaświadczenie. Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia jest jednym z wielu dokumentów, jaki należy przedłożyć do wniosku o nadanie uprawnień przewodnika turystycznego.

© Wszelkie prawa zastrzezone     INTERAKTYWNA POLSKA
Webmaster: PROMEDIA