W drugiej połowie lutego, na naszych oczach w Wadowicach powstawał nowy film - fabularyzowana opowieść o Ojcu Świętym Janie Pawle II wg książki ks. Kardynała Stanisława Dziwisza „Świadectwo”. Do dzisiaj powstało wiele filmów o Papieżu gdzie Wadowice były wspominane w większym, lub mniejszym stopniu. Dotychczas żaden z twórców nie zechciał zaszczycić miasta rodzinnego Papieża Jana Pawła II aby tutaj nakręcić sceny z Wadowic. A szkoda. Bo gdzież jak nie tu znajdziemy uliczki po których stąpał mały Lolek. Gdzież jak nie tu panuje atmosfera dawnej Galicji, atmosfera twórców opiewających piękno pobliskich gór – nauczycieli wadowickiego gimnazjum. Ten jedyny klimat co dopiero odzyskanej niepodległości w której wyrastał Karol Wojtyła. „Świadectwo” jest to pierwsza z dotychczas powstałych ekranizacji filmowych o Papieżu kręcona w niepowtarzalnym, oryginalnym plenerze wadowickich uliczek, w Domu Rodzinnym Karola Wojtyły, w Jego umiłowanym kościele. Tę wzruszającą opowieść wyreżyserował Paweł Pitera (prywatnie mąż znanej posłanki – Minister Julii Pitery). Premiera filmu planowana jest w październiku 2008 roku w trzydziestą rocznicę objęcia pontyfikatu przez Jana Pawła II. Samo kręcenie zdjęć do filmu będzie trwało 20 dni, z czego aż trzy dni w Wadowicach. Później staranne dobieranie materiału, montaż, podkład muzyczny i narracja. To wszystko musi tworzyć nienaganną całość. Tak naprawdę produkcja filmu zaczyna się kilka miesięcy wcześniej – mówi dyżurny scenograf Małgorzata Czacka. - My poszukiwaliśmy dekoracji, elementów wystroju wnętrz, ubiorów, czy też drobnych przedmiotów z epoki od grudnia poprzedniego roku. Należy zwracać uwagę dosłownie na wszystko – począwszy od wierności dekoracji, poprzez detale ubioru, a skończywszy na zaklejeniu tablic, zdjęciu reklam, wyeliminowaniu współczesnych latarń, rynien. Zanim kamera pójdzie w ruch, reżyser Paweł Pitera uzgadnia z ekipą przebieg akcji, następuje pierwsza, druga próba „na sucho” – bez kręcenia. - Proszę, aby wszyscy, którzy nie są koniecznie potrzebni podczas realizacji opuścili pomieszczenie – zapowiada reżyser. Wreszcie następuje komenda – Kamera –następuje Klaps - Kamera gotowapada automatyczna odpowiedź. - Akcja – Poszła. – Cisza. W otoczeniu ekipy, rusza kamera na specjalnie wypoziomowanych szynach. Słychać tylko delikatny szum mechanizmów. Teraz obok reżysera główną pałeczkę dzierży autor zdjęć Janusz Tereszkowski. Każde ujęcie jest na bieżąco kontrolowane w specjalnie zainstalowanym monitorze. Koniec ujęcia. Stop. Ciszę przerywają szybkie kroki scenografa odbijające się na drewnianej podłodze niczym łoskot lawiny. Z takąż prędkością wpada do pokoju Pani Małgosia i delikatnym pędzelkiem poprawia jakiś element na kredensie. - Jeszcze blik? – gorączkowo pyta do krótkofalówki. – Jeszcze – słyszy odpowiedź – i nakłada więcej czerni na niepokojąco błyszczący element. - Teraz dobrze – odpowiada autor zdjęć. - Kamera. Akcja. Następuje kolejna próba, jeszcze jedna. Przed każdą reżyser udziela wskazówek aktorom, aby w końcu dokonać wyboru – znaleźć swą wizję artystyczną, niepowtarzalny klimat wzruszającej sceny rozmowy matki z małym Lolkiem. Maksymalne skupienie jeszcze jedna próba i ta dziwna cisza na planie. Niby cisza krzycząca otaczającymi emocjami. Aktorzy wczuwają się w otaczającą ich scenerię, czują moc tego miejsca – tej chwili. Cała ekipa wstrzymuje oddech. Pracuje niczym w ekstazie. Jak przed laty z czułością matka składa pocałunek na czole swojego dziecka, tak dzisiaj filmowa Emilia obejmuje małego Lolka. Jakieś dobre fluidy tworzą otoczenie odgrywanej sceny. - Wyśmienicie, tak miało być – dobiega głos Pana Janusza - koniec sceny. Jak bańka mydlana czar pryska. Rumor. Krótki tłok. Aktorzy gdzieś znikli. Ktoś biegnie po kawę, ktoś woła kogoś przez krótkofalówkę. Z pozornego rozgardiaszu powstaje scenografia do kolejnego ujęcia. W miejscu gdzie przed chwilą rozgrywały się sceny filmu pozostało kilka osób przekładających sprzęt do następnego pokoju.
Tytuł roboczy: Świadectwo. Na podstawie książki ks. Kard. Stanisława Dziwisza – „Świadectwo” Reżyseria: Paweł Pitera Zdjęcia: Janusz Tereszkowski Scenografia: Rafał Waltenberger Producenci: Przemysław Hauser, Krzysztof Masztalerz – studio TBA Narrator: Michael York Sceny w Wadowicach odegrali;
Lolek – mały Karol Wojtyła: Jakub Stolarczyk Karol Wojtyła – ojciec: Marek Feliksiak Emilia Wojtyła – matka: Edyta Lis
