Strona główna / nr 1 (7) - ZIMA 2006 / PODSTAWA PRAWNA USTALANIA ZAGROŻENIA LAWINOWEGO
    
NUMERY ARCHIWALNE
KONTAKT
GALERIA - ZDJĘCIA
WADOWICE
TATRY
GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE
BESKIDY - JAN PAWEŁ II
BABIA GÓRA
GÓRY WYSOKIE
ROŚLINY I ZWIERZĘTA
LINKI
PROPOZYCJE WYCIECZEK
Noclegi Hotele
Wydawnictwa turystyczne
Samorząd Przewodników
polski
PODSTAWA PRAWNA USTALANIA ZAGROŻENIA LAWINOWEGO


Tatry Dolina Chochołowska otoczenie zdjęcia galeria

Tatry zimą Czerwone Wierchy zdjęcia galeria

Tatry wypadki, akcja ratunkowa TOPR zdjęcia galeria

Beskidy, Beskid Mały Leskowiec zima w górach zdjęcia galeria

Beskidy, Zima w górach; Beskidy Hala Lipowska zdjęcia galeria
Lawina jest to biała śmierć, czyhająca w słońcu na turystę wedle poetycznych wyrażeń, w oczach laików otoczona bywa nimbem groźnej tajemnicy, niczem Pallada z głowy Zeusa wyskakująca, nie wiadomo czemu, jak i kiedy.

Józef Oppenheim

PODSTAWA PRAWNA USTALANIA
STOPNI ZAGROŻENIA LAWINOWEGO
Krzysztof Mikucki

Regulacja prawna zagadnienia lawin zawarta jest w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 6 maja 1997 r. w sprawie określenia warunków bezpieczeństwa osób przebywających w górach, pływających, kąpiących się i uprawiających sporty wodne (Dz. U. 1997, Nr 57, poz. 358).
 Powyższe rozporządzenie jest jedynym aktem prawnym określającym problematykę lawin. Rozporządzenie wprowadziło system ostrzegawczy, określając V stopniową skalę zagrożenia lawinowego. Poprzedni stan prawny uregulowany w Zarządzeniu Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu w sprawie warunków bezpieczeństwa osób przebywających w górach z dnia 29 czerwca 1985 r. (M. P. 1985, Nr 30 poz. 208) określał IV stopniową skalę zagrożenia lawinowego. Zmiana podyktowana była potrzebą unifikacji tego zagadnienia w Europie. Ujednolicenie skali zagrożeń lawinowych nastąpiło podczas obrad zjazdu przedstawicieli europejskich ostrzegawczych służb lawinowych, który odbył się w Wilbad Krenth w Niemczech w 1993 r. Obradujący uzgodnili nową V stopniową skalę zagrożeń lawinowych. Do tego czasu każdy kraj posługiwał się własną regionalną skalą zagrożenia lawinowego (Niemcy VI stopni, Szwajcaria VII stopni, Francja, Włochy VIII stopni). Wywoływało to liczne nieporozumienia.
Ustalone stopnie zagrożenia lawinowego charakteryzują się stanem zagrożenia (mały, umiarkowany, znaczny, duży, bardzo duży). Na ich określenie wpływa stabilność pokrywy śnieżnej i prawdopodobieństwo samoistnego i mechanicznego wyzwolenia (zejścia) lawiny.
Przepisy ponadto określają procedurę ustalania stopni zagrożenia, zgodnie z którą ustala je GOPR, TOPR, współdziałając w tym zakresie z Instytutem Meteorologii i Gospodarki Wodnej. W ustaleniu stopnia zagrożenia wykorzystuje się codzienne meldunki składane przez dyżurujących ratowników, pełniących służbę w stacjach ratunkowych. Ustalenia te przekazywane są niezwłocznie do właściwych organów administracji samorządowej, które ogłaszają komunikaty o stopniu zagrożenia lawinowego w środkach masowego przekazu o zasięgu ogólnopolskim i lokalnym, tj. do prasy, radia i telewizji, stacji ratunkowych, schronisk górskich. W komunikacie podaje się ponadto, jakie zostały wprowadzone ograniczenia lub zakazy w poruszaniu się ludzi i funkcjonowaniu urządzeń na danym obszarze. Ogłoszony stopień zagrożenia lawinowego może być zmieniony tylko kolejnym komunikatem wydanym przez ten sam organ. Miejsca o szczególnym zagrożeniu lawinowym dodatkowo oznakowane są za pomocą tablic.
Służby ratownictwa górskiego na podstawie powyższych przepisów prowadzą działalność profilaktyczną zapobiegającą wypadkom w górach. Każdy turysta powinien bezwzględnie stosować się do powyższych ostrzeżeń, a przed wyjściem w góry zasięgnąć informacji o panujących aktualnie warunkach w górach i funkcjonujących placówkach służby ratownictwa górskiego.

 

       

 

© Wszelkie prawa zastrzezone     INTERAKTYWNA POLSKA
Webmaster: PROMEDIA