Strona główna / WADOWICE / Historia Wadowic / Historia Wadowic 2
    
NUMERY ARCHIWALNE
KONTAKT
GALERIA - ZDJĘCIA
WADOWICE
TATRY
GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE
BESKIDY - JAN PAWEŁ II
BABIA GÓRA
GÓRY WYSOKIE
ROŚLINY I ZWIERZĘTA
LINKI
PROPOZYCJE WYCIECZEK
Noclegi Hotele
Wydawnictwa turystyczne
Samorząd Przewodników
polski
Historia Wadowic cz. 2

Wadowice historia regionu i miasta cz. 2

Wadowice po ponad 100 latach zależności od królów czeskich wracają do macierzy. Ostatni z książąt zatorskich Janusz V sprzedaje księstwo Janowi Olbrachtowi w 1494 r zachowując do śmierci tytuł i korzyści zeń płynące. W 1513 r wybiera się do swego sąsiada Wawrzyńca Myszkowskiego ze Spytkowic, którego prosi o dopływ wody z jego stawów na młyn. Panowie wychodzą na groble. Na wąskiej ścieżce między stawami dochodzi między nimi do pojedynku. Książę Janusz V ginie ugodzony mieczem. Ostatecznego wcielenia księstwa Zatorskiego do korony dokonuje Sejm Rzeczpospolitej w 1564 r. Dotychczasowy herb – pół złotego orła na błękitnym tle oraz biała wieża  zamku oświęcimskiego na czerwonym tle uzyskuje koronę królewską, a miasto dumny tytuł KRÓLEWSKIE WOLNE MIASTO WADOWICE. Mijają tłuste lata, w czasie których królowie nadają Wadowicom liczne przywileje, jak choćby słynne wadowickie targi czwartkowe ustanowione przez Zygmunta Starego a trwające od 1521 r. Mijają lata chude. Miasto pustoszą pożary, zostaje ograbione podczas potopu szwedzkiego w 1655 r. W latach 1768-72 silne gniazdo konfederatów barskich znajduje się na pobliskim Zamku Lanckorońskim. Wśród konfederatów są tak znane osoby jak Maurycy Beniowski – późniejszy król Madagaskaru, czy też gen. Kazimierz Pułaski – bohater Polski i Stanów Zjednoczonych. Niestety nakładają oni na miasto kontrybucję. W pogoni za konfederatami zapuszczają się na te tereny wojska carskie pod dowództwem gen. Suworowa i pustoszą okolicę. Ludzie nie mogą znieść obciążeń, uciekają w góry. Magistrat.jpg (29.29 Kb)

W 1772 r wkraczają wojska austriackie dokonując I rozbioru Polski. Wadowice znajdują się w nowo utworzonej prowincji- Galicji i Lodomerii ze stolicą we Lwowie. Wielką inwestycją władz austriackich była budowa drogi łączącej stolicę państwa – Wiedeń, ze stolicą prowincji – Lwowem zwanej „Pierwszym Galicyjskim Traktem Handlowo Pocztowym” w skrócie „cesarską”, która przebiega przez Wadowice.

     Dzięki tej drodze Wadowice uzyskały liczne korzyści. W 1819 r zostaje przeniesiona z Myślenic do Wadowic stolica cyrkułu (duża jednostka administracyjna), którego powierzchnia wynosiła ponad 3000 km2, a granice „Ziemi Wadowickiej” sięgały aż po Babią Górę. W 1822 r cmentarz otaczający kościół na rynku zostaje przeniesiony na obecne miejsce przy ul. M.B.Fatimskiej. Stopniowo w XIX w powstaje obecna zabudowa rynku, który wcześniej pełnił rolę handlową. Wadowice posiadają oprócz głównego rynku jeszcze dwa place targowe. Dzięki powstaniu  w Wadowicach cyrkułu do miasta przybywają urzędnicy, stacjonuje tutaj 56 pułk piechoty c.k. W 1867 r w wyniku reformy administracyjnej zlikwidowany zostaje cyrkuł i  powstają cztery powiaty. W 1888 r zostaje otwarta linia kolejowa z Bielska do Kalwarii. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 Wadowice pozostają siedzibą powiatu. Dawny 56 pułk piechoty przekształca się w 12 pułk piechoty w którym służył m. in. porucznik Karol Wojtyła - ojciec Papieża.

“Przed wojną była tutaj również znakomita orkiestra 12  Pułku Piechoty, o czym młodsze pokolenie na pewno nie wie. Ale my starsi wiemy: Pułk Ziemi Wadowickiej”.

       "Jan Paweł II"

<powrót< 1 - 2 - 3 >next>

© Wszelkie prawa zastrzezone     INTERAKTYWNA POLSKA
Webmaster: PROMEDIA